Stichting Oktober 44
  • Oktober 44

    Een aanslag van een verzetgroep bleek voor de bezetter aanleiding tot een vreselijke
    vergeldingsactie...

    Ongeveer 110 huizen werden in brand gestoken...

  • Oktober 44

    Putten was in oktober 1944 het toneel van de ergste wraakactie die Duitsers in de Tweede Wereldoorlog in Nederland hebben begaan.

    Vrouwen gingen de hongerwinter in zonder man.

  • Oktober 44

    Een echte, georganiseerde illegaliteit was er niet in Putten in de eerste jaren van de oorlog.

    Pas in 1944 kwamen enkele groepen tot stand.

Reisverslag Duitsland 13 – 17 MEI 2019

Maandag 13 mei 2019

Op een wat frisse en bewolkte maandagochtend verzamelden de eerste vroege vogels zich al om kwart over 6 bij de Aker in Putten. Vanaf half 7 voegden er zich steeds meer bij het gezelschap, totdat rond kwart voor 7 de bus werd gesignaleerd, die onderweg al de nodige mensen had opgepikt. Berend, onze chauffeur, heette ons van harte welkom. Nadat de laatste passagiers zich hadden gemeld, konden de reis om 5 over 7 echt beginnen. Rond 9 uur de eerste, noodzakelijke, sanitaire stop, om ook even de benen te kunnen strekken. Half 10 werd de reis weer voortgezet om, via de landelijke binnen- wegen, om10 voor 12 in Bad Arolsen aan te komen. We hadden tot half 2 de tijd om even een broodje te eten en het stadje te bekijken. Vanaf half 2 tot half 3 was er een rond- leiding door Schloss Arolsen, over het vroegere konings- huis en wat er allemaal uit die tijd bewaard was gebleven. Om 3 uur vertrok de bus weer en, vroeger dan gepland, arriveerden we om 5 voor 4 bij het Hotel Höxter am Jakobsweg in Ovenhausen, alwaar we werden opgewacht door het hartelijke echtpaar Rainer en Manuela Bruns. Deze hebben het hotel in augustus 2018 van de vorige eigenaar overgenomen. Na het inchecken volgde het uitpakken van de koffers en zaten we nog een tijdje gezamenlijk in het zonnetje achter het hotel, waarna om 7 uur de maaltijd wachtte. Keuze uit
2 hoofdgerechten, alles even smakelijk. Moe van de reis gingen de meesten al vroeg naar hun kamer. Einde van een prachtige dag.

Dinsdag 14 mei 2019

Vandaag bezoeken we de Staafkerk en later op de dag de stad Goslar. Vanaf 7 uur konden we ontbijten in de gezamenlijke eetzaal. Er was genoeg, werd steeds aangevuld en alles smaakte even goed. Om 9 uur richting het plaatsje Hahnenklee, waar we een klein uur de tijd hadden om bovengenoemde kerk te bezoeken. Deze, volledig uit hout opgetrokken, kerk, oogstte de bewondering van het gehele reisgezelschap. Na een muzikaal intermezzo in de kerk, vertrokken we om kwart over 11 richting Goslar, alwaar we rond 12 uur aankwamen. Tot 3 uur hadden we de tijd om wat te gebruiken en de stad te bezichtigen. Moe maar voldaan verzamelde het gezelschap zich om 3 uur weer in de bus, waarna de terugreis naar het hotel werd aanvaard. Er werd onverwacht gestopt bij het klooster Corvey waar, op 1,5 km boekenplanken, zo’n 30 à 40 miljoen boeken bewaard zijn gebleven. Om half 6 weer in het hotel aangekomen, waarna we ons even konden ontspannen en om 7 uur wederom de avondmaaltijd werd genoten.
Verbazingwekkend was het tempo waarin voor-, hoofd- en nagerecht voor iedereen op tafel stond. Nadat, na het eten, menigeen op verschillende manieren ontspanning zocht, ging wandelen of van een drankje had genoten, eindigde ook deze dag weer.

Woensdag 15 mei 2019

Vandaag vertrokken we naar de Edersee, voorbij het stadje Waldeck, om daar een rondvaart te maken over het meer en langs de stuwdam. Om 8 uur vertrok de bus, om rond 10 voor 10 aan te komen. Van 10 tot 11 uur werd er niet alleen van een prachtige rondvaart genoten, maar eveneens van een lekker kopje koffie met een heerlijk
stuk gebak. Om 11 uur werd de reis weer vervolgd, om rond 1 uur in de stad Paderborn aan te komen. We hadden tot 4 uur de tijd om de stad te bekijken en eventueel wat te eten en te drinken. Het  heerlijke, zonnige weer maakte dat het aangenaam vertoeven was. Nadat iedereen zich op diverse manieren had vermaakt, werd om 4 uur de terugreis weer aanvaard, waarna we
om 5 uur weer terug waren in het hotel. Na weer de broodnodige ontspanning was het om 7 uur opnieuw tijd voor het avondeten. Prettig was dat men zich bij het hotel, behalve een stevige avondwandeling, ook op andere manieren kon vermaken. Vanaf het begin van het verblijf werd er gebruikgemaakt van een tafelvoetbalspel en kon degene die zin had, zich in het zweet werken in de fitnesszaal. Een goed gevulde èn ingevulde dag was weer ten einde.

Donderdag 16 mei 2019

Een bewolkte, regenachtige dag. We vertrokken, na weer een stevig ontbijt, om half 9 voor een tweeënhalf uur durende reis naar het voormalige Oost-Duitsland, de stad Nordhausen. Deze stad werd gebruikt als tussenstop om even wat te kunnen eten en drinken en eventueel wat winkels te bekijken. Er werd stiekem een cadeautje gekocht voor een van de passagiers, mevrouw Dekker, die de volgende dag haar verjaardag zou vieren. De aanhoudende regen maakte dat we om half 1 weer vertrokken richting het buitenkamp van Buchenwald, kamp Mittelbau Dora, waar we een klein half uurtje later aankwamen. Hier werden in de Tweede Wereldoorlog de V1-bommen vervaardigd. Om 1 uur volgde een anderhalf uur durende rondleiding door de gangen en tunnels van het kamp, die via de nieuwe ingang konden worden bereikt. Er werden ook de nodige filmpjes getoond. Het geheel was indruk- wekkend en aangrijpend. Hierna kon men, behalve het bezichtigen van het museum, ook het kampterrein bekijken, wat ervan was overgebleven en gereconstrueerd. Doordat het bleef regenen, was dit niet erg aanlokkelijk. Omdat de rondleiding langer duurde dan gepland, vertrokken we in plaats van half 4, om 4 uur weer richting het hotel, waar we even na half 7 aankwamen. Even opfrissen en daarna weer heerlijk gegeten. Daar we de volgende dag weer de terugreis naar Nederland zouden aanvaarden, was het tijd om de koffers te pakken en te genieten van een laatste drankje. Einde van een emotionele en indrukwekkende dag.



Vrijdag 17 mei 2019

De laatste dag. De dagen zijn echt omgevlogen. Veel gezien en veel gedaan. Maar we hebben toch nog het een en ander voor de boeg. Om 9 uur vertrekken we, na een heerlijk maar laatste ontbijt in het hotel, richting Bad Arolsen waar we de reis ook begonnen zijn. Onderweg werd het verjaardagscadeautje, namens het gehele gezelschap, aan mevrouw Dekker uitgereikt. Dit werd in dank aanvaard. Omdat we rond
10 uur al op de plaats van bestemming waren, was er nog tijd om rustig een kopje koffie te drinken. Om half 11 arriveerden we bij het Archief Bad Arolsen, het voormalig ITS, waar gegevens en documenten van miljoenen mensen liggen opgeslagen, die in de Tweede Wereldoorlog naar diverse kampen zijn weggevoerd. Men kon een tentoon-stelling bezichtigen en er werd een korte rondleiding gegeven. Er was een onverwacht grote verrassing voor de nabestaanden van 7 families, die in het gezelschap meegereisd waren. Hen werd (nieuwe) informatie en documenten over in de oorlog vermiste familieleden aangereikt. Het was echter tot op het laatste moment niet zeker of
het allemaal wel op tijd klaar zou zijn. Dit was voor alle betrokkenen heftig, emotioneel en ingrijpend. Aangedaan, maar toch blij en dankbaar. Om 12 uur vertrok de bus voor het laatste bezoek van de reis. Tegen 1 uur bij Schloss Wewelsburg aangekomen,
het toneel van de SS’ers in de Tweede Wereldoorlog. Hieromtrent kon men een museum bekijken en een rondleiding volgen. Eerst werd er een kopje koffie met gebak genuttigd. Daarna was er tot 3 uur de tijd om een en ander te bezichtigen. Het is indrukwekkend wat er allemaal bewaard is gebleven en hoe de SS’ers in de oorlog hebben huisgehouden. Om 3 uur het laatste gedeelte van de reis, nu koers gezet richting Putten. Na een laatste tussenstop om kwart over 5, zonder verder oponthoud om 7 uur in Putten aangekomen.
Er werd afgesloten met een koud en warm buffet, met als feestelijke afsluiting de aangestoken ijstaart, waarna een lang zal ze leven werd aangeheven met een daverend hoera voor mevrouw Dekker. Om half 10 echt het einde van een prachtige en indrukwekkende week, die nog lang zal bijblijven.

Hulde aan onze Berend, onze kanjer van een chauffeur, die niet alleen fantastisch gereden heeft en ons allemaal toeristische routes liet zien. In heel veel zaken dacht hij ook mee, at gezellig met ons mee, deed een drankje mee en was altijd in voor een potje tafelvoetbal.

Verder mogen we zeker de heer Coveen niet vergeten, die ons elke dag verraste met mooie verhalen en anekdotes over de omgeving en de bezienswaardigheden daaromtrent, met de daarbij behorende informatie.

En hopelijk tot volgend jaar!


Sylvia Poel en Gangi Dekker

Stichting Oktober 44, Midden Engweg 1, 3882 TS Putten